Bruno Bettelheim: Overleven

Bruno Bettelheim had opmerkelijk succes in het behandelen van diep emotioneel verstoorde kinderen. Als leerling van Sigmund Freud was hij een toegewijd tegenstander van de operante conditioneringstechnieken van B.F. Skinner en andere behavioristen. Bettelheim, geboren in Oostenrijk, kwam in 1939 naar de Verenigde Staten. Diep getroffen door het jaar dat hij tijdens de Tweede Wereldoorlog in een Duits concentratiekamp doorbracht, weerspiegelen zijn geschriften zijn gevoeligheid en kennis van de angst en vrees die onder dergelijke omstandigheden worden opgeroepen. Zijn beroemde "Individueel en Massa Gedrag" (1943), eerst gepubliceerd in een wetenschappelijk tijdschrift en daarna in brochurevorm, is een studie van de menselijke persoonlijkheid onder de stress van totalitaire terreur en het leven in een concentratiekamp. Bettelheim ziet een verband tussen de stoornissen van overlevenden van concentratiekampen en die van de autistische, of rigide teruggetrokken, kinderen die hij beschrijft in "De Lege Vesting" (1967), aangezien beiden extreme situaties hebben meegemaakt. "De Kinderen van de Droom" (1969) beschrijft met aanzienlijk enthousiasme de afwezigheid van neurose bij kinderen die op kibboetsim in Israël opgroeiden in groepen met andere kinderen en werden verzorgd door volwassenen die niet hun ouders waren. Bettelheim gelooft dat Amerikaanse ghetto-kinderen meer zouden profiteren van dit soort ervaring dan van de op zijn best gedeeltelijke hulp van huidige programma's die zijn ontworpen om de educatieve vooruitgang van achtergestelde kinderen te versnellen. Van 1944 tot 1973 was Bettelheim directeur van de Sonia Shankman Orthogenic School, een residentieel laboratorium voor de behandeling van verstoorde kinderen aan de Universiteit van Chicago. Tot aan zijn dood in 1990 bleef Bettelheim actief in zijn wetenschappelijke bezigheden, bleef hij schrijven over de zorg voor gezonde kinderen en wijdde hij zich aan het verbeteren van de menselijke conditie.