LP - COUNT BASIE, HALVANTIK!

LP met Count Basie en zijn orkest,
RECORDED LIVE AT "THE JAZZ CORNER OF THE WORLD"

Label: Roulette – 500016
Series: Basie On Roulette – Vol. 16
Format: Vinyl, LP, Album, Reissue
Country: France
Released: 1980
Genre: Jazz
Style: Big Band

A1 Not Now, I'll Tell You When 3:37
A2 Rare Butterfly 4:35
A3 Back To The Apple 4:42
A4 Ol' Man River [From "Showboat"] 4:52
B1 Mama's Talkin' Soft 4:25
B2 The Daly Jump 4:07
B3 Blue On Blue 2:51
B4 Swinging At The Waldorf 3:41
B5 Sweet And Purty 3:24

• Alto Saxophone, Tenor Saxophone, Flute – Frank Wess
• Baritone Saxophone – Charlie Fowlkes
• Bass – Ed Jones*
• Clarinet, Alto Saxophone – Marshall Royal
• Drums – Sonny Payne
• Guitar – Freddie Green
• Piano – Count Basie
• Tenor Saxophone – Billy Mitchell, Frank Foster
• Trombone – Al Grey, Benny Powell, Henry Coker
• Trumpet – Joe Newman, Snooky Young, Sonny Cohen*, Thad Jones

Recorded: New York, July 15, 1960

Gewicht ca. 300 gram incl. verpakking.
De verzendkosten zijn inclusief verpakking.

William "Count" Basie, geboren op 21 augustus 1904 in Red Bank in Monmouth County, New Jersey, overleden op 26 april 1984 in Hollywood, Florida, was een Amerikaanse jazzmuzikant, pianist en orkestleider.
Basie kwam uit bescheiden omstandigheden, maar leerde al op jonge leeftijd piano spelen. Als vroege voorbeelden voor zijn zeer spaarzame pianostijl noemde hij zelf Earl "Fatha" Hines en Thomas "Fats" Waller. In zijn twintiger jaren had hij diverse klussen als bioscoppianist, vaudevillemuzikant en begeleider van diverse blueszangers. In 1928 werd hij pianist bij de Walter Pages Blue Devils, een band uit Kansas City. Daar kreeg hij het jaar daarop een aanstelling in het orkest van Bennie Moten en nam na Motens overlijden in 1935 het orkest over.
Het is niet overdreven om te zeggen dat Basie en zijn orkest een nieuwe stijl creëerden binnen de bigbandjazz, die tot dan toe werd gekenmerkt door de verfijnde arrangementen van Fletcher Henderson en Duke Ellington. Hoewel Basie ook een ingewikkelde opbouw kon gebruiken, was de muziek die zijn orkest speelde vaak gebaseerd op eenvoudige melodische frasen, zogenaamde riffs, die met precisie werden uitgevoerd en ondersteund door sterke ritmische elementen. Meestal werden ze afgewisseld met Basie's eigen spanningsopwekkende, minimalistische pianospel.
Met een korte onderbreking in 1950-1952 bestond het orkest tot eind jaren '70, toen Basie's toenemende ziekte verdere tournees onmogelijk maakte. Veel uitstekende en belangrijke jazzmuzikanten droegen door de jaren heen bij aan de hoge klasse van het orkest. Men kan de trompettisten Buck Clayton, Harry Edison en Thad Jones noemen, de tenorsaxofonisten Lester Young, Hershel Evans, Frank Wess, Frank Foster en Eddie "Lockjaw" Davis, gitarist Freddie Green en drummer Jo Jones. Basie's muziek was sterk bluesgeoriënteerd, en door de jaren heen zongen zangers als Helen Humes, Jimmy Rushing en Joe Williams met zijn band.
Count Basie trad op in Zweden in 1954 en 1962, onder andere in Långnäs (Folkets park, Bollnäs), en ook in 1975, toen zijn orkest onder andere een concert gaf in het Malmö Stadsteater. Het orkest bezocht Liseberg ook half juli 1976.
Count Basie componeerde ook ”Whirly-Bird” van het album ”The Atomic Mr Basie” (1957), dat – vele jaren lang – diende als de tune voor het televisieprogramma Tekniskt magasin.