LP - COUNT BASIE, HALVANTIK!

LP met Count Basie en zijn orkest,
OPGENOMEN LIVE IN "THE JAZZ CORNER OF THE WORLD"

Label: Roulette – 500016
Serie: Basie On Roulette – Vol. 16
Formaat: Vinyl, LP, Album, Heruitgave
Land: Frankrijk
Uitgebracht: 1980
Genre: Jazz
Stijl: Big Band

A1 Not Now, I'll Tell You When 3:37
A2 Rare Butterfly 4:35
A3 Back To The Apple 4:42
A4 Ol' Man River [Uit "Showboat"] 4:52
B1 Mama's Talkin' Soft 4:25
B2 The Daly Jump 4:07
B3 Blue On Blue 2:51
B4 Swinging At The Waldorf 3:41
B5 Sweet And Purty 3:24

• Alt Saxofoon, Tenorsaxofoon, Fluit – Frank Wess
• Baritonsaxofoon – Charlie Fowlkes
• Bas – Ed Jones*
• Klarinet, Alt Saxofoon – Marshall Royal
• Drums – Sonny Payne
• Gitaar – Freddie Green
• Piano – Count Basie
• Tenorsaxofoon – Billy Mitchell, Frank Foster
• Trombone – Al Grey, Benny Powell, Henry Coker
• Trompet – Joe Newman, Snooky Young, Sonny Cohen*, Thad Jones

Opgenomen: New York, 15 juli 1960

Gewicht ca. 300 gram incl. verpakking.
Verzendkosten zijn inclusief verpakking.

William "Count" Basie, geboren op 21 augustus 1904 in Red Bank in Monmouth County, New Jersey, overleden op 26 april 1984 in Hollywood, Florida, was een Amerikaanse jazzmuzikant, pianist en orkestleider.
Basie kwam uit bescheiden omstandigheden, maar leerde toch op jonge leeftijd piano spelen. Als vroege rolmodellen voor zijn zeer spaarzame pianostijl noemde hij zelf Earl "Fatha" Hines en Thomas "Fats" Waller. In zijn twintiger jaren had hij diverse baantjes als bioscooppianist, vaudevillemuzikant en begeleider van verschillende blueszangers. In 1928 werd hij aangenomen als pianist bij Walter Pages Blue Devils, een band met wortels in Kansas City. Daar kreeg hij het jaar daarop een aanstelling in Bennie Motens orkest en na Motens overlijden in 1935 nam Basie het orkest over.
Het is niet overdreven om te zeggen dat Basie en zijn orkest een nieuwe stijl creëerden binnen de bigbandjazz, die tot dan toe werd gekenmerkt door de verfijnde arrangementen van Fletcher Henderson en Duke Ellington. Ook Basie kon gebruik maken van een ingewikkelde opbouw, maar de muziek die zijn orkest speelde was vaak gebaseerd op eenvoudige melodische frasen, zogenaamde riffs, die met nadruk werden uitgevoerd en ondersteund door sterke ritmische elementen. Meestal werden ze ook afgewisseld met Basie's eigen spanningsvolle, minimalistische pianospel.
Met een korte onderbreking in 1950–1952 bestond het orkest tot het einde van de jaren zeventig, toen Basie's toenemende gezondheidsproblemen verdere tournees onmogelijk maakten. Veel uitstekende en belangrijke jazzmuzikanten droegen door de jaren heen bij aan de hoge klasse van het orkest. Men kan noemen de trompettisten Buck Clayton, Harry Edison en Thad Jones, de tenorsaxofonisten Lester Young, Hershel Evans, Frank Wess, Frank Foster en Eddie "Lockjaw" Davis, de gitarist Freddie Green en de drummer Jo Jones. Basie's muziek was sterk bluesgeïnspireerd en door de jaren heen zongen zangers als Helen Humes, Jimmy Rushing en Joe Williams met zijn band.
Count Basie trad op in Zweden in 1954 en 1962 in onder andere Långnäs (Folkets park, Bollnäs) en ook in 1975, toen zijn orkest onder andere een concert gaf in het Malmö Stadstheater. Het orkest bezocht ook Liseberg midden juli 1976.
Count Basie componeerde ook ”Whirly-Bird” van het album ”The Atomic Mr Basie” (1957), dat - als onderdeel van vele jaren - diende als de tune voor Tekniskt magasin op TV.