Hakan Westergren

Vanaf een handtekeningenalbum
Håkan Karl Leonard Westergren, geboren op 29 april 1899 in Solna, overleden op 15 oktober 1981 in Högalids församling in Stockholm[1], was een Zweedse acteur. Hij speelde vaak rollen in luchtige komedies, vaak als charmeur.
Hij maakte zijn filmdebuut in 1927 in Hans engelska fru en speelde mee in in totaal zo'n 80 Zweedse films. Zijn eerste hoofdrol had hij in 1929 in Säg det i toner, waarin hij een componerende tramconducteur speelde.[3]
In de jaren dertig bestonden zijn filmrollen meestal uit vrolijke jonge mannen die aan het einde van de films hun meisje kregen. Privé was hij een voetbalfanaat, iets wat hij ook op het witte doek was, zoals in För hennes skull uit 1930 en Hans livs match uit 1932. Voor zijn rol als rijke nietsnut in Han, hon och pengarna uit 1936 werd hij geprezen. In 1945 speelde hij een vader in Tre söner gick till flyget en in 1951 speelde hij een fietsenfabrikant in Biffen och Bananen. Hij speelde mee in Ingmar Bergmans Kvinnors väntan uit 1952 en speelde ook mee in vier Åsa-Nisse-films. Het jaar vóór zijn overlijden speelde hij zijn laatste filmrol in Barna från Blåsjöfjället.[3]
Ook in zijn theatercarrière waren charmeursrollen gebruikelijk, maar hij speelde ook serieuze rollen. In het Oscarsteatern, waar hij van 1927 tot 1931 verbonden was, speelde hij bijvoorbeeld Felix Meng in Hjalmar Bergmans Patrasket (1928) en de onschuldige luitenant Raleigh in R.C. Sherriffs Männen vid fronten (1929). In Jan de Hartogs Himmelssängen speelde hij in 1953 tegenover zijn vrouw Inga Tidblad. Zijn laatste toneelverbintenis had hij vanaf 1956 bij het Dramatiska teatern.[3]
Vanaf 1931 was hij getrouwd met de actrice Inga Tidblad (1901–1975)[1], die het jaar daarvoor weduwe was geworden van de acteur Ragnar Billberg. Samen met Inga Tidblad kreeg hij de kinderen Meg Westergren in 1932 en Claes-Håkan Westergren in 1935, die allebei acteur werden.