Super Mac MacDonald-Newcastle

Foto ca. 13x18 cm

Malcolm Macdonald, geboren op 7 januari 1950 in Fulham, Londen, is een voormalige Engelse voetballer.
Macdonald was in de jaren zeventig een van de meest trefzekere aanvallers in de Engelse competitie. Hij was fysiek sterk, extreem snel en deed er alles aan om op het scorebord te komen.
Macdonald begon zijn profcarrière bij Fulham in het seizoen 1968/69, voordat hij naar Luton Town verhuisde. In twee seizoenen bij Luton maakte hij 49 doelpunten in 88 wedstrijden, waardoor Newcastle United oog kreeg voor het toen 21-jarige talent. Newcastle betaalde 180.000 pond voor Macdonald, die al snel het grote idool op St James' Park werd en de bijnaam "Supermac" kreeg. Macdonald had enorm veel zelfvertrouwen, wat bleek toen hij in een Rolls-Royce in Newcastle aankwam. Bovendien beloofde hij een hattrick te maken bij zijn thuisdebuut tegen Liverpool. Macdonald hield zijn belofte, maar toen hij op het punt stond zijn vierde doelpunt te maken, botste hij tegen de keeper. De klap was zo hard dat hij op een brancard van het veld moest worden gedragen; achteraf herinnerde hij zich noch het tweede, noch het derde doelpunt. Na zijn eerste seizoen bij Newcastle was Macdonald met 23 competitiedoelpunten de topscorer van de club. Ook de volgende vier jaar was hij de topscorer van Newcastle, en in het seizoen 1974/75 won hij met 21 doelpunten de topscorerstitel in de First Division. In 1974 scoorde Macdonald in elke ronde van de FA Cup tot aan de finale. Voorafgaand aan de finale pochte hij over hoe Newcastle Liverpool zou verpletteren. Het liep echter anders dan Macdonald had gedacht. Liverpool was superieur en won met 3–0, en Macdonald kwam nauwelijks aan de bal.