Gunnar Hedren - Professor

Op papier

Gunnar Hedrén, geboren op 20 april 1865 in de parochie Gunnarskog, Värmlands län, overleden op 11 september 1941, was een Zweedse arts en hoogleraar.
Hedrén promoveerde tot doctor in de geneeskunde aan het Karolinska Institutet en werd in hetzelfde jaar docent in de staatsgeneeskunde. Van 1902 tot 1910 was hij waarnemend hoogleraar in de pathologische anatomie, voordat hij in 1910 gewoon hoogleraar werd. Vanaf 1918 was hij hoogleraar staats- en forensische geneeskunde en in datzelfde jaar werd hij lid van de Wetenschappelijke Raad van de Gezondheidsraad. Hij was ook deskundige in de commissie voor een nieuw klinisch ziekenhuis in Stockholm in 1926, voorzitter van de commissie voor de reorganisatie van de forensische autopsiedienst in 1920, vicevoorzitter van de Nobelcommissie van het Karolinska Institutet van 1920 tot 1922, en voorzitter van dezelfde commissie van 1926 tot 1931.
Van 1927 tot 1932 was hij rector van het Karolinska Institutet en in 1930 voorzitter van de deskundigen die het academische bevorderingsstelsel onderzochten. Hedrén schreef talrijke wetenschappelijke werken, waarvan een groot deel in tijdschriften werd gepubliceerd.