LP - Dokken - Back For The Attack

BACK FOR THE ATTACK

Label: Elektra – 96 07351
Formaat: Vinyl, LP, Album
Land: Canada
Uitgebracht: 1987
Genre: Rock
Stijl: Hardrock

A1 Kiss Of Death 5:48
A2 Prisoner 4:19
A3 Night By Night 5:20
A4 Standing In The Shadows 5:05
A5 Heaven Sent 4:50
A6 Mr. Scary 4:37
B1 So Many Tears 4:54
B2 Burning Like A Flame 4:44
B3 Lost Behind The Wall 4:18
B4 Stop Fighting Love 4:57
B5 Cry Of The Gypsy 4:46
B6 Sleepless Night 4:30
B7 Dream Warriors 4:46

Back for the Attack is het vierde studioalbum van de Amerikaanse heavy metalband Dokken, uitgebracht op 2 november 1987 bij Elektra Records.
Back for the Attack werd op 14 januari 1988 gecertificeerd met goud en platina. Het album verkocht wereldwijd ongeveer 1,5 miljoen exemplaren.
Een geremasterde editie met een bonustrack werd in 2009 opnieuw uitgebracht via Warner Music Japan. Het is het bestverkochte album van de band, dat nummer 13 bereikte in de Amerikaanse Billboard 200 en 33 weken in de hitlijst bleef staan.
De single "Dream Warriors" werd oorspronkelijk uitgebracht op 10 februari 1987 als themanummer voor de horrorfilm A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors.
De albumtitel voor Back for the Attack was afkomstig van een eerder Dokken-nummer met dezelfde naam, opgenomen tijdens de sessies voor Under Lock and Key (1985) en uitgebracht als b-kant van "Dream Warriors". Het werd later opgenomen in de geremasterde editie van het album uit 2009 als bonustrack.

De verzendkosten zijn inclusief verpakkingsmateriaal.
De verpakking biedt ruimte voor maximaal ca. 10 LP-albums.
Wordt verzonden met Postnord.

Dokken is een Amerikaanse hardrockband opgericht in 1978. Ze zijn het meest bekend om de nummers "Dream Warriors", "In My Dreams" en "Alone Again". De muziek van Dokken wordt geclassificeerd als metal of pop-metal; het laatstgenoemde genre kregen ze vooral dankzij de manier waarop zanger Don Dokken de nummers zong, evenals zijn teksten die over ongelukkige liefde gingen. Dokken heeft wereldwijd ongeveer 10 miljoen platen verkocht.
Dokken bracht hun eerste album Breaking the Chains uit in 1981 bij het Franse label Carrere Records. Deze versie bevatte hits als "Paris" (later bekend als "Paris is Burning"), "Breaking the Chains", "Stick to Your Guns", "Young Girls" en meer. In 1983 werd het album opnieuw uitgebracht bij het platenlabel Elektra, met een andere tracklist en nieuwe mixen. De nummers "We're Illegal" en "Paris" van het eerste album gingen hier onder de namen "Live to Rock (Rock to Live)" en, zoals eerder vermeld, "Paris is Burning".
De reden dat Breaking the Chains opnieuw werd uitgebracht bij een nieuw label was deels omdat de plaat een klein succes had gehad in onder andere Duitsland. Maar toen de plaat in de VS werd gelanceerd, liep het niet goed en eindigde het ermee dat Dokken ongeveer een half miljoen dollar schuldig was aan Elektra.
Ondanks de tegenslagen geloofde Elektra dat Dokken het kon maken met een nieuwe plaat, dus lieten ze hen op het bestaansminimum leven terwijl ze hun volgende album Tooth and Nail schreven.
In 1984 werd Tooth and Nail uitgebracht en precies zoals Elektra had verwacht, werd de plaat een grote hit over de hele wereld, met hits als "Just Got Lucky", "Into The Fire" en "Alone Again". In 1985 bracht de band Under Lock and Key uit, dankzij het succes van Tooth and Nail. Net als Tooth and Nail slaagde ook Under Lock and Key erin om drie hits te creëren: "In My Dreams", "The Hunter" en "It's Not Love". In 1987 bracht Dokken nog een album uit, Back for the Attack, dat snel een populair werk werd met sterke nummers zoals bijvoorbeeld "Kiss of death", "Heaven sent" en "Dream warriors", die samen met het nummer "Into the fire" van Tooth and nail later deel zouden uitmaken van de soundtrack van A Nightmare on Elm Street.
De band ging hierna op tournee, en tijdens de optredens in Japan maakten ze van de gelegenheid gebruik om een paar van de optredens op te nemen die de basis zouden vormen voor de komende live dubbel-LP, Beast from the East. Ondanks internationaal succes en succes op de platenmarkt was de sfeer in de band op dat moment niet optimaal. George Lynch en Don Dokken lagen constant met elkaar in de clinch, wat er uiteindelijk toe leidde dat de band uit elkaar viel.
Na een paar jaar apart te zijn geweest, maakte Dokken in 1995 een comeback. Twee albums later werd Lynch ontslagen en in verband met het boeken van de band voor het Sweden Rock Festival in 2002 besloten Jeff Pilson en de vervanger van Lynch, Reb Beach, de band te verlaten. Sindsdien heeft Don Dokken gebruikgemaakt van een groot aantal gitaristen (waaronder de Zweed John Norum) en bassisten in zijn pogingen om de bandnaam levend te houden.